عضو کمیسیون اجتماعی مجلس، با انتقاد از قطع بیمه تکمیلی بازنشستگان و ناکارآمدی بیمههای پایه گفت: افرادی که به سن بازنشستگی میرسند بیش از هر زمان نیازمند حمایت درمانی هستند، اما ضعف بیمه پایه و سودجویی بیمههای تکمیلی باعث شده بسیاری از بازنشستگان از ادامه درمان خود منصرف شوند. طبق قوانین مختلف، ارائه بیمه تکمیلی برای بازنشستگان یک تکلیف قانونی است و مجلس با اولویت این موضوع را پیگیری خواهد کرد.
احمد بیگدلی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درخصوص مشکلات هر ساله بیمه تکمیلی بازنشستگان که سالهاست با این مشکل روبهرو هستند و طی چند وقت اخیر هم با قطعی بیمه تکمیلی خودشان روبهرو شدهاند و همین امر باعث شده در این مقاطع آنان دست از ادامه درمان بردارند، گفت: الزام و نیاز به بیمه تکمیلی یک امر بدیهی و مشخص است و افرادی که به سن بازنشستگی میرسند نیاز به حمایتهای مالی و درمانی بیشتری دارند که مطمئناً بیمه پایه جوابگو نخواهد بود و ناچاراً افراد باید یک بیمه تکمیلی هم داشته باشند.
این عضو کمیسیون اجتماعی خاطرنشان کرد: البته معتقدم بیمههای تکمیلی یا مکمل ادایی است که یک عده برای پر کردن جیب خودشان درآوردهاند؛ سقف بیمه پایه را محدود گرفتند که بتوانند یک بیمهای به اسم بیمه تکمیلی ایجاد کنند تا از جیب مردم پول دربیاورند در صورتی که اگر در سیستمهای درمانی استاندارد و درست و حسابی ما به بررسی بپردازیم چنین چیزهایی وجود ندارد که به طور مثال انواع و اقسام بیمهها را برای مردم ایجاد کنیم.
وی یادآور شد: اگر اشتباه نکنم در بحث قانون مدیریت خدمات کشوری در ماده ۱۰۹ صندوقهای بازنشستگیها موظف شدند بیمه مکمل را برای بازنشستگان ارائه دهند و در احکام دائمی که در سال ۹۵ مصوب شد در «ماده ۷۵» بر پوشش بیمهای مناسب برای سالمندان و بازنشستگان تاکید شده است. در برنامه ۵ ساله توسعه هم تاکید بر کاهش پرداختها از جیب بیماران شده است که بحث بیمه تکمیلی است.
وی ادامه داد: متاسفانه موضوعی که وجود دارد، به دلیل گران بودن درمان و کم پرداخت شدن یا پرداخت نشدن بدهی بیمهها از طرف دولت، بیمهها زیر بار بیمه تکمیلی نمیروند و دنبال سود خودشان هستند، یعنی صنعت بیمه به دنبال این است که سود ببرد و به سود حداقلی هم قانع نیستند و به دنبال سود آنچنانی نیستند.
وی با اشاره به اینکه نبود بیمه تکمیلی باعث شده سالمندان و بازنشستگان پیگیر درمان و یا آزمایشهای مهم خودشان به دلیل گرانی برخی از درمانها نباشند، گفت: یک مشکل اساسی در بیمه همین مسئله است، چرا که ما آمدهایم یک بیمه پایه ضعیف ایجاد کردهایم و در کنارش بیمه تکمیلی گذاشتیم؛ در صورتی که در دوره سالمندی فرد نیاز به حمایت درمانی بیشتری دارد که ممکن است روزانه، هفتگی و یا ماهیانه باشد که این نیاز الزامی بیمه تکمیلی را میرساند.
این نماینده مجلس با تاکید بر این که من اصلاً مخالف چنین بیمهای هستم، بیمههای پایه باید چنان گسترده باشند که نیازی به این ادا و اطوارها نباشد که بازنشستگان به مشکل برخورد کنند، ادامه داد: بازنشستگان ۳۰ الی ۳۵ سال برای این ممکلت زحمت کشیدهاند و حق بیمه پرداخت کردهاند و الان هم از جیب خودش برای بیمه تکمیلی ممکن است هزینههایی پرداخت کنند که این متاسفانه کم کاری است، چراکه نه تنها بازنشسته بلکه هر فردی به مراکز درمانی برود برای حتی یک ویزیت معمولی اگر با نبود و قطعی بیمه تکمیلی خودش روبهرو شود، به نظر من این کمکاری است.
تحلیل خبر
بیمههایی که گره بیماران را نمیگشایند!
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
بیش از 30 سال کارمندان، کارگران و افراد تحت پوشش انواع بیمهها، هرماه سهم خود را به موقع پرداخت میکنند و تعیینکننده میزان این مبلغ هم، نه مردم، بلکه بیمه و مراکز بالادستی آنها هستند ولی متاسفانه این بیمهها که به «بیمه پایه» معروف هستند و قاعدتاً بدون بیمههای تکمیلی و مکمل باید، سرویس کامل دارو و درمان به افراد تحت پوشش خود بدهند، عملاً در حاشیه بوده و پشت بیماران را خالی کردهاند.
سایت تخصصی مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، آمارهای جالبی از سهم مردم کشورهای مختلف دنیا از بیمه درمان دارد که به برخی از آنها اشاره میشود: «سهم پرداختی مردم از بیمه درمان در ایران 70 درصد، ترکیه 28 درصد، چین 40 درصد، ژاپن 7/18 درصد، کویت و امارات 30 درصد، قطر 23درصد، آلمان و فرانسه 23/1 درصد، آمریکا 3/55 درصد، کانادا
30/2 درصد و .... است. بررسیها نشان میدهد که متاسفانه ایرانیان 4 برابر متوسط جهانی هزینه درمان میپردازند»
البته این آمارها مربوط به قبل از سال 2013 است و به احتمال قوی همه این کشورها به سمت وضعیت بهتری در کمک به مردمشان در امور درمان حرکت کردهاند.
در هر صورت وضع مردم ما نسبت به اکثریت قریب به اتفاق مردم دیگر کشورها، خوب نیست وفشار تأمین دارو و درمان بر مردم ما بیشتر از سایر کشورهای جهان است.
موقعی که بیمه، ناکارآمد میشود چه با بیمه پایه، چه بیمه تکمیلی و چه بیمه مکمل و غیره، باز همه جا مراکز بیمه سعی میکنند به بهانههای مختلف زیربار مسئولیت، شانه خالی کنند و روز به روز بیشتر بر محدودیتهای دایره دارو و درمان بیفزایند.
اصلاً چه معنی دارد که در کشوری بیمه با نامهای پایه، تکمیلی و مکمل و غیره وجود داشته باشد؟
باید با همان بیمه پایه، هر بیماری بتواند از تمام خدمات دارویی و درمانی بهرهمند شود و بدون دغدغه و نگرانی و فشارهای روحی، سلامتی خود را بازیابی کند. به ویژه در کشوری که وضعیت اقتصادی بدی دارد و مردم از جهات تأمین نان و آب و مسکن و .... در مضیقه هستند و به خاطر تغذیه ناکافی، آلودگیهوا، خطرات زیست محیطی و تنشهای اجتماعی و .... پیوسته در معرض انواع بیماریها هستند، نباید با جسم و روحی خسته، در تأمین دارو و درمان خویش نیز درمانده باشند.