رئیس جمهور با اشاره به اینکه، ایران از نظر ژئوپلیتیکی در جایگاهی قرار گرفته است که از نظر حملونقل عمومی و ارتباطات منطقهای میتواند چهارراهی باشد که جنوب را به شمال و شرق را به غرب پیوند دهد، اظهار داشت: آمادگی کامل داریم که این مسیر را دوباره زنده کنیم و دستبهدست هم دهیم. طبیعتاً این امر باعث خواهد شد تجربهها، مهارتها و فرهنگها روابطی بسیار بهتر با یکدیگر داشته باشند.
به گزارش ایلنا، مسعود پزشکیان در حاشیه حضور در اجلاس سران کشورهای عضو بریکس با شبکه خبری ایندیا تودی هند مصاحبه کرد. رئیس جمهور با تأکید بر پیوند تاریخی و فرهنگی ایران و هند، از بهبود روزافزون روابط با نخستوزیر هند و اهمیت چابهار بهعنوان چهارراه ترانزیتی منطقه سخن گفت و بریکس را سازوکاری برای مقابله با یکجانبهگرایی آمریکا و تحریمهای یکطرفه معرفی کرد و خواستار همکاری مستقل کشورهای عضو در تجارت، سرمایهگذاری و امنیت منطقهای شد.پزشکیان در ادامه روابط ایران با همسایگان از جمله امارات، عربستان، پاکستان، قطر، روسیه و چین را دوستانه توصیف کرد و مشکل اصلی را پایگاههای آمریکا در منطقه دانست و خاطرنشان کرد: ایران آغازگر هیچ جنگی نبوده و تنها در برابر تجاوز آمریکا و اسرائیل از خود دفاع کرده است.
همچنین رئیس جمهور با رد ادعای ساخت سلاح هستهای، بر پایبندی ایران به انپیتی و آمادگی برای گفتگو در چارچوب قوانین بینالمللی تأکید کرد و ترور رهبران، دانشمندان و حمله به زیرساختها را جنایت خواند و تصریح کرد: ایران به دنبال جنگ نیست، اما با تحریم، بستن راههای دارو و غذا و فشار بر مردم تسلیم نخواهد شد و تنها راه، توقف تجاوز و یکجانبهگرایی آمریکاست.
تحلیل خبر
عاقبت بمب اتمی!
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
رئیس جمهور گفته است: «اگر دنبال سلاح هستهای بودیم عضو «ان پی تی» نمیشدیم» NPT پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای است.
با نگاه به تاریخچه ساخت و تولید بمب اتمی به یک جمعبندی میتوان رسید و آن اینکه بمب اتمی، یا برای استفاده و به کارگیری است یا برای بایگانی و عدم استفاده.
اگر برای بایگانی و عدم استفاده باشد پس بود و نبود آن یکسان است و پول هنگفت و زیاد یک ملت را بیهوده به باد میدهد و عاقلانه نیست که ثروت و خزانه یک ملت به جای استفاده در مسیر رفاه ملت و عمران و آبادانی کشور، صرف امور بیهوده و عاطل و باطل شود.
اما اگر قصد و هدف از ساخت بمب اتمی، به کارگیری آن جهت کشتار و نابودی انسانها و ویرانی کشورها باشد، بازهم کار عاقلانهای نیست چرا که طرف مقابل و کشورهای همپیمانش نیز بیکار نمینشینند و آنها هم متقابلاً از این سلاح مرگبار علیه آن کشور، چند برابر بیشتر، تلافی میکنند. حال این دو نتیجه را با هم مقایسه کنیم و در مورد داشتن یا نداشتن بمب اتمی قضاوت کنیم.
نتیجه داشتن و استفاده نکردن از بمب اتمی و بایگانی کردن آن برای همیشه مساوی است با ضرر و زیان به کشور و ملت خود که عاقلانه نیست.
اما نتیجه داشتن و استفاده کردن از آن به قصد کشتار جمعی انسانها و نابودی کشورها مساوی است با نابودی متقابل ملت و کشور خویش. که این هم امری غیرعقلانی و احمقانه است.
شاید بعضی دولتها بگویند مقصود از داشتن بمب اتمی، فقط بازدارندگی و ایجاد ترس در طرف مقابل است تا جنگی صورت نگیرد. در پاسخ میگوییم مگر داشتن بمب اتمی چقدر توانسته است مانع جنگ بین روسیه و اوکراین یا جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران یا جنگهای کوتاه مدت بین هند و پاکستان شود؟ کدام ملتی از داشتن بمب اتمی، در امان بوده و راضی و خشنود است؟ مسلم است زندگی زیر سایه بمب اتمی، آسایش و رفاه نمیآورد بلکه دارایی و ثروت یک ملت را میبلعد و آن کشور را بیشتر در خطر نابودی قرار میدهد.