بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی و سایر صندوقهای بیمهای، مطالبات خود را با رئیسجمهور در میان گذاشتند و به تبادل نظر پرداختند. قرار شد یکسری جلسات منظم با حضور نمایندگان قانونی بازنشستگان برای پیگیری مشکلات برگزار شود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، دیدار رئیسجمهور در کنار وزیر کار و مدیرعامل تأمین اجتماعی با نمایندگان بازنشستگان صندوقهای بیمهای مختلف از جمله کارگران بازنشسته تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی، رخدادی کم تکرار در سالهای اخیر بود.
علی دهقانکیا (رئیس هیات مدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی تهران) که از حاضرین در این نشست بوده، گزارشی از مطالبات مطرح شده از سوی بازنشستگان ارائه داد و به ایلنا گفت: در این نشست، نمایندگان و اعضای کانونهای بازنشستگان تمامی صندوقها و در رأس آن، کانونهای کارگران بازنشسته تأمین اجتماعی با نمایندگی از پنج میلیون مستمریبگیر حضور داشتند. ما در این جلسه، مطالبات گوناگونی را در حوزههای مستمری، معیشت، درمان و مسائل ساختاری صندوقها مطرح کردیم.
وی افزود: یکی از موضوعات مهم در جلسه با رئیسجمهور، مطالبه افزایش مزایای جانبی و مبالغ کمک هزینه معیشتی برای بازنشستگان سایر سطوح و حداقلبگیر بود که شامل آن مبلغ ۷۱۶ هزار تومان که امسال قطع شده نیز میشد. موضوع دیگر ضرورت واریز مابقی معوقات ابتدای سال بازنشستگان بود که بخش فروردین آن پرداخت شده و واریز معوقات اردیبهشت باقی مانده است.
این فعال حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی اضافه کرد: مطالبه بر زمین مانده بازنشستگان در ارتباط با حفظ قدرت خرید حداقل بگیران و افزایش مبالغ مربوط به حق عائلهمندی و حق اولاد و حق کمک هزینه مسکن، از جمله موارد یادآوری شده در جلسه بود. علاوه بر این ما تذکر دادیم که باید ساختار سازمان تأمین اجتماعی در سطح مدیریتی اصلاح شود.
رئیس هیات مدیره کانون کارگران بازنشسته تأمین اجتماعی تهران ادامه داد: تورم و گرانی دارو امان بازنشسته را بریده است و مشکلات دارویی موجب شده که دیگر ما بازنشستگان نتوانیم در شرایط جنگی دوام بیاوریم. مسئله درمان بازنشستگان توسط نمایندگان ما در جلسه (آقایان اسدی و بیات) برای آقای پزشکیان مطرح شد. متاسفانه بحث پزشک خانواده در بخش درمان درحال پیگیری است. آقای رئیسجمهور هم بر راهاندازی سریع بحث پزشک خانواده تاکید داشتند، این درحالی است که سازمان تأمین اجتماعی هماکنون برای چهار هزار پزشک نیروی خود و هزاران پزشک مراکز طرف قراردادش نیز امکان بهرهبرداری کافی فراهم نکرده است.
دهقانکیا تصریح کرد: ما با فلسفه اصلی طرح پزشک خانواده مشکلی نداریم. این موضوع باید خودجوش با استقبال مردم مواجه شود و خودشان به آن سمت بروند. ممکن است از این طریق بسیاری از مشکلات با هزینه اندک حل شود، ولی قرار است توزیع پزشک خانواده به نحوی باشد که هر پزشک ۳ هزار نفر را تحت پوشش قرار دهد و سطح پوشش نیز تنها در حد ۹ میلیون نفر باشد. این جمعیت به شدت محدود است و مابقی باید از طریق بیمه سلامت و با پرداخت پول جبران شود و خود این موضوع نظام درمانی سازمان تأمین اجتماعی را بر هم خواهد ریخت.
رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی تهران تاکید کرد: آنچه ما از آقایان مسئول در جلسه خواستیم، تقویت کادر پزشکی بیمارستانهای ملکی تأمین اجتماعی است؛ کار باید به نحوی مدیریت شود که یک پزشک همه منافع خود را در بخش خصوصی ندیده و بیمار را به سمت ارجاع به مراکز درمانی بخش خصوصی هدایت نکند. ما اکنون به دلیل ضعفهای بخش درمان خود، کاملاً بدهکار هستیم و ممکن است دولت در این شرایط بابت هزینه طرح پزشک خانواده، ماهانه دو تا سه هزار میلیارد تومان هزینه جدید به سازمان تأمین اجتماعی تحمیل کند.
وی خاطرنشان کرد: مشکلات درمان ما درحالی است که همانطور که در جلسه مطرح شد، ما مشکل بیمه تکمیلی نیز داریم. یعنی با اینکه هر بازنشسته قبلاً سهم درمان خود را در حق بیمه دوران اشتغال پرداخته و ماهی یک میلیون تومان از حقوق بازنشستگی خویش را نیز بابت آن میدهد، اما در عمل خدماتی دریافت نمیکند. این درحالی است که سازمان تأمین اجتماعی نمیتواند درمان کامل را طبق قانون الزام به ما بدهد و ناگزیر باید ماه آینده قرارداد بیمه تکمیلی جدید ببندیم. نارضایتی جامعه کارگری ما در بحث بیمه تکمیلی جدی است و دولت باید بابت آن فکری جدی بکند. تاکنون خدمات ارائه شده تکمیلی اصلاً مناسب نیست.
دهقانکیا در ادامه بیان کرد: انتظار ما از مدیرعامل جدید سازمان تأمین اجتماعی این است که هرچه سریعتر وضعیت بیمه تکمیلی ما در مزایده مشخص شود و این نکتهها تذکر داده شده که تاخیری رخ ندهد.
رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی با اشاره به بحث همیار محله و محله محوری در بحثهای مسعود پزشکیان در جلسه روز دوشنبه (بیست و سوم شهریور) اظهار کرد: پیشنهاد آقای رئیسجمهور از ابتدا این بود که بخشی از مسائل و مشکلات با حضور بازنشستگان از محله و مسجد تا استانداری و فرمانداری مطرح و حل شود و ایشان اساساً به تفویض اختیارات باور دارد. این موضوع یک طرح کلی است و نظر ایشان این بود که فرمانداران و استانداران نیز میتوانند به مشکلات بازنشستگان ورود کنند تا مسائل پیگیری شود. در نهایت همه پیشنهادات با محوریت کاهش هزینههای درمان و کمک به معیشت بازنشستگان بود. آقای پزشکیان به وزیر کار و مدیران در همین راستا دستور دادند که در اسرع وقت و در صورت امکان در همین هفته، اصلاح ساختار تأمین اجتماعی و درمان مورد بررسی قرار گیرد.
وی در پایان تشریح کرد: بنابر درخواست رئیسجمهور در همین جلسه قرار شد نمایندگان قانونی بازنشستگان در جلساتی به صورت روتین، مسائل و مشکلات خود را با مقامات مربوطه درمیان بگذارند و راهکار ارائه دهند؛ امیدواریم پنجرهای برای حل مشکلات متعدد مستمری بگیران تأمین اجتماعی گشوده شود.
تحلیل خبر
بازنشستگان را در صدر بنشانید
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
هر کس با هر شغل و موقعیت و جایگاهی، بالاخره پس از سالها خدمت، بازنشسته میشود. زمان بازنشستگی برای همه مردم، باید زمان استراحت، تفریح، تجدید قوا، رسیدگی کامل به سلامتی و برخورداری از همه مواهب و امکانات زندگی باشد و به لحاظ روحی و روانی باید شخص بازنشسته در بهترین حالات و شادابترین مقطع عمر خود بسر ببرد. اما متاسفانه در جامعه ما، همه اینها معکوس و وارونه است. لذا بازنشستگی با خود، ناامیدی، افسردگی، بیماری و خمودی میآورد. امروز شرایط طوری شده که بازنشستگان به علت کمی حقوق و برخوردار نبودن از امکانات یک زندگی نرمال، مجبورند دوباره به شغل بعدی مشغول شوند، یعنی با این اوصاف، ما در ایران بازنشستگی واقعی نداریم. بازنشستگان اکثراً دستشان خالی، سفرهشان ناقص، سبد داروییشان بسیار گران قیمت و با کلی دغدغه زندگی میکنند. دغدغه تأمین زندگی خودشان از یک طرف و دغدغه زندگی، ازدواج، مسکن، اشتغال و تحصیلات عالیه فرزندانشان از طرف دیگر، آنها را به شدت میآزارد. گاهی مواقع دیده میشود که آنها برای جبران کمبودهای زندگی خود و فرزندانشان بالاجبار بیشتر از ساعات موظف شاغلان، کار میکنند!
این وضعیت با هیچ استاندارد جهانی مطابقت ندارد. چرا در کشورهای پیشرفته، مردم و به ویژه بازنشستگان شادابتر و سالمترند؟ چون استانداردهای سازمانهای جهانی در مورد بازنشستگان را رعایت میکنند و خود را زیر فشار کار و استرس زنده ماندن، قرار نمیدهند. امروز جوانان ما یک سلسله مشکل دارند و پیران ما با مشکلات بیشتر و پیچیدهتری درگیر هستند. کاش مسئولان کشور برای نجات این هردو قشر، برنامهریزی متناسب با ملتهای دیگر داشتند.