معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با اشاره به راهبردهای دولت چهاردهم در حوزه گردشگری، ارتقای جایگاه گردشگری در نظام حکمرانی و توسعه دیپلماسی گردشگری را از رویکردهای این دولت عنوان کرد.
به گزارش ایسنا، انوشیروان محسنی بندپی در مراسم افتتاحیه نخستین رویداد فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان سرعین اظهار کرد: در دولت چهاردهم سه راهبرد در حوزه گردشگری مشخص شده است که یکی از آنها ارتقای جایگاه گردشگری در نظام حکمرانی است.
معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: گردشگری علاوه بر ایجاد درآمد و اشتغال، در حوزه سلامت و توسعه اقتصادی نیز نقش دارد و توسعه این بخش میتواند در برابر برخی تهدیدها و توطئههای دشمن نیز نقشآفرین باشد.
محسنی بندپی توسعه دیپلماسی گردشگری را از دیگر راهبردهای دولت عنوان کرد و گفت: با وجود محدودیتهای مالی، زمینه حضور بخش خصوصی در نمایشگاههای مهم گردشگری فراهم شده تا ظرفیتهای تمدنی، فرهنگی و تاریخی ایران در عرصه بینالمللی معرفی شود.
وی با اشاره به آمار ورود گردشگران خارجی به کشور ادامه داد: در فروردین ۱۴۰۴ حدود ۸۰۰ هزار گردشگر خارجی وارد ایران شدند که این میزان نسبت به فروردین سال گذشته ۸.۵ درصد افزایش داشته است.
معاون گردشگری کشور با تأکید بر تداوم فعالیت صنعت گردشگری کشور در شرایط جنگی گفت: طی دو سال گذشته همه سناریوهای مرتبط با توسعه گردشگری بررسی شده و با وجود شرایط دشوار، اجازه ندادهایم این صنعت متوقف شود؛ به همین دلیل امروز گردشگری ایران همچنان فعال است و میتوانیم با اتکا به عملکرد و آمار از آن دفاع کنیم.
معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی با اشاره به برگزاری نشستها و برنامههای بینالمللی در حوزه گردشگری، اظهار کرد: تلاش شده ظرفیتهای گردشگری ایران در عرصه جهانی معرفی شود و نگاه جامعه بینالمللی نسبت به ظرفیتهای گردشگری کشور مورد توجه قرار گیرد.
محسنی بندپی همچنین به آسیب واردشده به اماکن تاریخی و فرهنگی در جریان جنگ اخیر اشاره کرد و گفت: در این حوادث ۱۴۹ موزه و محوطه تاریخی و فرهنگی آسیب دید که موضوع آن در تعامل با نهادهای بینالمللی پیگیری شده است.
تحلیل خبر
گردشگری زیر سؤال آمار!
وحید جعفری زاده
معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی و گردشگری در مراسمی در اردبیل با ارائه آماری از گردشگران ورودی به ایران در بهار سال گذشته به افزایش نرخ گردشگران ورودی به کشور در آن مقطع اشاره کرده و گفته: طی دو سال گذشته با وجود شرایط دشوار، اجازه ندادهایم این صنعت متوقف شود؛ به همین دلیل امروز گردشگری ایران همچنان فعال است و میتوانیم با اتکا به عملکرد و آمار از آن دفاع کنیم.
از سویی، در گزارشی که در سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در دسترس عموم قرار گرفته است (و بخشی از آن در صفحه یک همین شماره به چاپ رسیده) که ذیل آن را انوشیروان محسنی بندپی معاون وزیر گردشگری شخصاً امضا کرده، آمارهایی بعضاً متفاوت با گفتههای او در این مراسم ارائه شده است. در این گزارش آمار گردشگران ورودی به کشور در فروردین ماه 1404، اندکی بیش از 600 هزار نفر درج شده، در حالی که معاون گردشگری وزارتخانه این آمار را 800 هزار نفر عنوان کرده است! همچنین طبق گزارش رسمی منتشر شده در سامانه، از ابتدای جنگ 12 روزه، آمار کاهشی ورود گردشگران آغاز شده و در ابتدای سال 1405 و پس از جنگ اخیر، به شدت روند کاهشی داشته است، به طوری که ورود از مرزهای هوایی ۸۰.۱۱ درصد، از مرزهای دریایی ۷۹.۱۱ درصد و از مرزهای زمینی نیز ۴۱.۶۶ درصد کاهش داشته است.
از سوی دیگر طبق متن گزارش مزبور، فقط آمار ورود و خروج از طریق مرزهای مختلف شمارش شده و هدف و انگیزه سفر مشخص نشده است، بنابراین از این آمار نمیتوان سهم سفرهای گردشگری، زیارتی، تجاری، درمانی یا دیدار اقوام و ایرانیان مقیم خارج را به تفکیک مشخص کرد. به عبارت دیگر، از همین آمار هم مشخص نیست تعداد واقعی گردشگران ورودی به کشور چه تعداد بوده است!
از طرفی این گزارش، گزارش رسمی وزارت میراث فرهنگی و گردشگری است و لابد از طریق همین معاونت (معاونت گردشگری) احصا و ارائه شده است و از طرف دیگر، معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی و گردشگری متولی اصلی حوزه گردشگری درکشور است و سخنان معاون گردشگری این وزارتخانه علی القاعده باید مستند و دقیق باشد؛ اما میبینیم در این سطح نیز اختلاف و تفاوتهای آشکار آماری وجود دارد.
با توجه به شرایط جنگی حاکم بر کشور، بسته بودن حریم هوایی کشور، اعمال کنترل شدید بر مرزهای دریایی و هوایی، اینکه ورودی گردشگری خارجی ایران روندی کاهشی داشته باشد قابل انتظار است و حتی در افکار عمومی هم صرف این مسئله، روند کاهشی آمار را توجیه میکند؛ پس اساساً نیازی نیست که در توضیح وضعیت گردشگری خارجی سفیدنمایی یا غلو صورت گیرد. نباید فراموش کرد که آمار تنها یک سری اعداد و ارقام نیست، بلکه بسیاری از آمارها مبنای تصمیم گیریهای مهم و تاثیرگذار هستند و اگر سندیت، صحت یا حتی دقت آنها زیرسوال باشد، نتایج منفی آن در تصمیم گیریها منعکس خواهد شد.