رئیس کل بانک مرکزی پس از کسب رأی اعتماد از دولت و امضای حکم او توسط رییس جمهوری با حضور در ساختمان میرداماد در جلسه مشترک هیئت عالی و هیئت عامل بانک مرکزی حضور یافت.
به گزارش ایرنا از بانک مرکزی، در ابتدای این مراسم محمدرضا فرزین رئیس کل سابق بانک مرکزی ضمن تقدیر از همتی بخاطر پذیرش مسئولیت سنگین ریاست بانک مرکزی در شرایط کنونی، گزارشی از آخرین وضعیت اجرای قانون بانک مرکزی در حوزههای مختلف و شاخصهای اقتصادی ارائه کرد.
همتی، رئیس کل بانک مرکزی هم در این نشست ضمن تشکر از زحمات آقای فرزین و تحمل فشارهای سنگین در بانک مرکزی در طول دوران مسئولیت ایشان تصریح کرد: رئیس کل بانک مرکزی همواره با فشارهای مختلف مواجه است و در ارزیابی عملکردها باید همیشه شرایط، شاخصها و مسائل مختلف و مشکلات جاری در نظر گرفته شود.
همتی اولویت نخست بانک مرکزی در شرایط کنونی را ایجاد ثبات اقتصادی عنوان کرد و افزود: ایجاد ثبات متضمن کنترل تورم و مدیریت نرخ ارز خواهد بود.
رئیس کل بانک مرکزی با تاکید بر ضرورت مدیریت ناترازی ها و جلوگیری از اضافه برداشت شبکه بانکی از منابع بانک مرکزی گفت: کشور در شرایط سختی است و فشار تحریمها هم وجود دارد لذا باید با کمک تمام خبرگان اقتصادی، نمایندگان مجلس و مسئولان، شرایط اقتصادی کشور را به ثبات برسانیم تا مردم به آرامش برسند.
وی با اشاره به ظرفیتهای خوب پیش بینی شده در قانون بانک مرکزی تاکید کرد: در این قانون اختیارات خوبی به بانک مرکزی واگذار شده است که میتوان از آن برای بهبود شرایط استفاده کرد.
در ادامه این جلسه اعضای هیئت عالی و هیئت عامل بانک مرکزی نیز ضمن تقدیر از زحمات و تلاشهای شبانه روزی دکتر فرزین در دوره مسئولیت در بانک مرکزی، برای آقای دکتر همتی رییس کل جدید بانک مرکزی در قبال پذیرش این مسئولیت خطیر آرزوی توفیق کردند.
تحلیل خبر
کشور در شرایط سختی است؟!
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
جناب همتی رئیس کل بانک مرکزی که تجربه یک دوره ریاست بانک مرکزی و وزارت اقتصاد را دارد گفته است: «کشور در شرایط سختی است» البته همه مردم ایران این سختی را با تمام وجودشان احساس کرده و میکنند چون با زندگی فردی، خانوادگی، شغلی و اجتماعی آنان مرتبط است.
امروز کسی نیست که مخالف این سخن باشد حتی متعصبترین و دگمترین افراد هم این واقعیت تلخ را بیان میکنند ولی علت آن را به امور غلط و واهی نسبت میدهند.
نکاتی که در پاسخ به جناب همتی به ذهن مردم میرسد این است که چه کسانی باعث شدهاند چنین شرایط سختی بر کشور حاکم شود؟ چه روشهایی را در پیش گرفتند که به این نقطه رسیدند؟ چرا این روشهای هلاککننده را پیشه خود ساختند؟ اینک چگونه میخواهند این حجم عظیم مشکلات و سختیها را حل کنند؟ اگر نتوانستند و زمان گذشت و دیر شد چه باید کرد؟ اصولاً چقدر فرصت دارند که سایه این شرایط خطرناک را از سر کشور دور کنند؟
بالاخره نه یک سنگ بلکه سنگهایی توسط افرادی در چاه افتاده است حال عقلا چگونه میخواهند این سنگها را، نه از یک چاه بلکه از چاههای متعددی بیرون آورند؟ آیا میتوانند و موفق خواهند شد؟
امروز بحث برسر افراد نیست بلکه مهم سرنوشت کشور است و خطراتی که موجودیت آن را تهدید میکند.
کار پیچیدهای است و به سادگی نمیتوان شرایط کشور را عوض کرد. به نظر میرسد برای فائق آمدن بر این اوضاع باید چند راهکار را دنبال کرد:
1 - عزم جدی برای این کار وجود داشته باشد و همه چیز درحد حرف و شعار باقی نماند.
2 - عوامل و عللی که باعث ایجاد این شرایط سخت شدهاند، شناسایی شده، آنگاه با قدرت و جسارت، حذف شوند.
3 - علل و عوامل جدید احیاء کننده، وارد چرخه تصمیم سازی و تصمیم گیری شده تا اصلاحات عمیق ساختاری و کارکردی اجرا شود.
4 - از آن به بعد فقط به راه حلهای علمی در سیاست، اقتصاد، فرهنگ، قانون گذاری و ... روی آورده و عقبگردی صورت نگیرد.
اینکه در این مسیر چه کسانی، چه گروههایی و چند کانونهای چسبیده به قدرت، مخالفت کنند، امری طبیعی است ولی در
مقابل آنها، باید ارادههای قویتری وجود داشته باشد تا کشور را از این شرایط سخت خارج کنند.